Woensdag 15 april 2015.

Het is zover, de reis naar Malawi kan beginnen. Om 9.00 uur hadden we afgesproken bij de kiosk op het hoofdstation van Groningen. Dominic Houwing, Wouter Smeding en Henk Rutgers.
We werden uitgezwaaid door Aleida Schreuder, Gabi Snabilie en Hilde Rutgers. Gerwin, zoon van Henk, zou een stuk met ons meerijden omdat hij naar Amsterdam moest .

Om 9.16 uur vertrok de trein richting Rotterdam. Gerwin stapte in Amersfoort uit en wij reden verder. Al pratend met een paar geïnteresseerde dames, ze wilden alles weten over het project en de stichting, arriveerden we op tijd in Rotterdam en stapten we over op de trein naar Brussel. Via Roosendaal reden we verder. Om 13.30 uur kwamen we aan in Brussel. Hier moesten we overstappen op de Thalis naar Schiphol. Waarom zo’n omweg is natuurlijk de eerste vraag die in je opkomt.
Omdat we graag zo goedkoop mogelijk wilden reizen hebben we een ticket geboekt vanaf Brussel naar Lilongwe, Malawi. Brussel was echter niet het vertrekpunt van het vliegtuig, die stond voor ons klaar op Schiphol. Deze omweg leverde ons een besparing op van 150 euro per persoon, maar het was wel een lange treinreis. Totaal 8 uur reizen met de trein.
Aangekomen op Schiphol werden we opgewacht door Hella Hendriks, een schoonzus van Dominic. Eerst maar eens onze koffers, 6 voor het bagageruim, inleveren. Met twee bagage karretjes op pad naar de incheckbalie, eindelijk van deze zware last af, gemiddeld 20 kilo per koffer. Daarna eten en naar de Gate.

We vlogen precies om 21.00 uur, met Kenya Airlines, naar Nairobi, Kenia, waar we moesten overstappen.

Donderdag 16 april.

Om 6.00 uur de volgende dag landden we veilig, na een 9 uur durende gezellige en goed verzorgde vlucht, in Nairobi, Kenia. Hier moesten we 12.35 uur weer vertrekken, maar dat werd een uur later.
Om 13.35 uur stegen we weer op voor onze 2 uur durende vlucht naar Lilongwe, Malawi. Ook weer een goed verzorgde reis. We landden om 15.35 uur op het vliegveld van Lilongwe. Het was gelukkig droog en we konden snel door de douane. Geen oponthoud. Fijn na zo’n lange reis wil je toch wel graag na een lekkere warme douche naar bed.
Maar ja, Bembeke ligt op 100 km afstand van Lilongwe en het vliegveld van Lilongwe op een ½ uur rijden van het centrum van Lilongwe. We werden gelukkig opgehaald met een auto, dus dat zal wel goed gaan. Eenmaal aangekomen bij de auto, stonden we even verbaasd te kijken. Moeten wij en onze bagage in die auto? De auto was nl een kleine 4-wheel drive Toyota Jeep. Groot genoeg voor 4 personen, maar ook voor 4 personen 6 koffers en nog wat handbagage? Het is gelukt. Dominic en Wouter achterin, tussen hun in twee grote koffers, Henk voorin met een koffer en een tas en de rest in de “kofferbak”. De auto werd gestart en met veel gepruttel reed hij ook nog weg.
Dominic had ook wat leuks bedacht: Als we nu in Lilongwe boodschappen gaan doen voor de hele week… nou jullie raden het vast al.  Wij op zoek naar een supermarkt en na een half uur boodschappen doen.
Met een aantal plastiek zakken vol en een tray eieren naar de auto. Wouter eerst weer tussen de koffers en toen een aantal tassen met boodschappen opschoot. Dominic op de zelfde manier. Achterbank vol.
Henk voorin met een koffer onder de voeten een tas tussen de opgetrokken benen en de eieren op schoot.
De reis werd hervat en na ongeveer 1 ½ uur kwamen we aan bij de “markt” inDedza. We moesten nog tomaten en uien. Iedereen er weer uit even de benen strekken want in deze houding zit je toch echt niet lekker . Onze reis ging verder nog een ½ uur over de “Bembeke Highway” in het pikke donker over een weg; het is niet uit te leggen, maar de eieren waren nog heel. Af en toe zat het dak aardig dicht bij je hoofd.
Eind goed, al goed, we zijn aangekomen bij ons huisje in Bembeke. Het huisje is ons ter beschikking gesteld door de stichting MIM (Mirjam in Malawi).
Er was echter een “Power Cut” (een vooraf bekende stroomonderbreking in verband met bezuiniging van de watervoorraad in Malawi) dus in het donker uitladen, sleutel halen en bedden opmaken. Na een half uur was er gelukkig weer stroom en konden we genieten van een drankje en gebakken eieren met brood na een lange reis van 36 uur. We waren zo moe dat we om 20.00 uur in bed lagen en de volgende dag om 8.00 uur weer wakker werden. Heerlijk geslapen tot 23.00 uur, een hels kabaal, Henk werd wakker en het bleek te regenen, maar het was of er bakken vol met water op het golfplaten dak werden neergestort. Toch weer in slaap gevallen.Heerlijk, we zijn in Malawi.

DSC_1453 DSC_1515

 Vrijdag 17 april.

Na het ontbijt hadden we een afspraak met de aannemer mr. Kandodo. Hij kwam om 10 uur en we hebben met hem gesproken over de bouw en de eventuele bouwplaatsen.
Met zijn auto, Henk en Wouter stonden op de laadbak en Dominic voorin. Naar Bembeke Parish (het parochie huis van de Katholieke kerk in Bembeke). Daar kwamen Father Lourens en Father Pinji ook op de truck en de reis ging door Bembeke langs de bouwgronden die eventueel te gebruiken zijn voor de bakkerij en het huis. We hebben 4 opties bekeken en zijn tot de conclusie gekomen dat er drie niet zo positief zijn. 1 omdat er een rechtszaak loopt over de eigendomsrechten van de grond (het is van de kerk, maar iemand is er illegaal gaan kappen en eist de grond op), 1 omdat het te ver van het centrum af is en omdat er weinig mensen langs komen, op optie 3 staat een huis en er woont iemand in dit huis. Wij zetten niemand op straat en breken geen huizen af om er een nieuw huis te bouwen (het huis moet afgebroken worden omdat het te klein is).
Er blijft 1 optie over, een stuk terrein aan de doorgaande weg, veel bewoners moeten hier langs, het ligt vlak bij het Teacher Training Centre en het Health Centre, dus een goede optie.
Tevens is het terrein groot genoeg voor de bouw van de bakkerij en het huis. We hebben de breedte gemeten 19 meter en ongeveer 60 meter diep (niet echt gemeten,maar volgens zeggen 3 x de breedte).
Father Pinji, de hoofdpriester van de kerk in Bembeke, gaat de tekeningen en de eigendomsakte van de grond opvragen en maandag 20 april gaan we hierover verder praten met elkaar.
‘s Middags een bezoek gebracht aan het TTC en een gesprek gehad met het hoofd van de Indian Sisters Sister Lisuex. Positief gesprek met een droevige afloop. Ze vertelde ons dat het goed was om even een gesprek te hebben met een andere aannemer. Deze aannemer werkt ook veel in het dorp en zou goedkoper zijn dan mr. Kandodo. We gaan dit doen in overleg met Father Pinji op zaterdag 18 april, we hebben dan toch een afspraak met hem over de container, opslagplaats en tevens zouden we bij hem ontbijten. Het droevige gesprek kwam bij ons hard binnen. Het TTC leidt meisjes op om lerares te worden. Dit wordt betaald door de overheid, maar er is geen geld genoeg meer om de school open te houden. Als het  zo door gaat zal het TTC binnenkort moeten sluiten. We hebben besloten om over dit verhaal een film te maken.

Zaterdag 18 april

We hadden om 8 uur afgesproken bij Father Pinji te ontbijten. Het was een uitgebreid ontbijt met rijst, gebakken aardappelen etc.
Na het ontbijt hebben we overleg gehad over de container en de kosten die eraan verbonden zijn voor o.a. het inklaren en uitpakken. Hierover krijgen we nog nader informatie. Verder hebben we het terrein van de Parochie bekeken, de opslagplaatsen van de goederen, de zwijnenstal en de kippenrennen. Er stonden in de opslagruimte ontzettend veel, vrij nieuwe, rollators te wachten om verder getransporteerd te worden naar ziekenhuizen in de omgeving van Dedza en Bembeke. Eigenlijk jammer dat er zoveel rollators staan, waarvan misschien de helft gebruikt gaat worden, terwijl in Nederland mensen nieuwe moeten kopen. Als tweedehands zijn ze nog prima te verkopen.

Na deze rondleiding was het alweer tijd om te eten. Dit keer gingen we lunchen bij David Kalirani, een persoonlijke vriend van Dominic en Eline. David is docent op het TTC en heeft Dominic en Eline, bij hun vorige bezoek aan Malawi , Chichewa les gegeven. De lunch was ook weer voorzien van rijst, gebakken aardappelen en kip. We zaten op stoelen waar je beter niet op achteroverleunen kon, want dan kon je wel eens op de grond liggen. Maar de lunch was goed en we werden hartelijk ontvangen.

’s Avonds kwam de in allerijl opgebelde aannemer Thomas Peri langs. Hij woont in Blantyre, ongeveer 300 km van Bembeke. Hij is de tweede aannemer waar we mee wilden praten over de bouw van de bakkerij en het huis. Hij kwam vriendelijk over en na enkele tips van verbetering van de gebouwen ging hij na twee uur praten weer naar is met de bus, nog een hele lange reis.
Deze aannemer is volgens de Indian Sisters goedkoper dan de andere. Maandag 20 april zouden we de begroting en tekeningen krijgen. We gaan er van uit dat het dinsdag wordt, maar dat is voor ons een prima tijdstip. Nadat de aannemer weg was kwam er nog een bezoeker langs, Patrick, Dominic en Eline hebben hem ook de vorige keer leren kennen.
Eindelijk konden we weer wat eten.

DSC_1489DSC_1504DSC_1506

Zondag 19 april

Uitslapen? Nee, we moeten om 6 uur opstaan want de kerkdienst begint om 7 uur. Prima kunnen na een uurtje kerkdienst nog even slapen want we hoeven pas om 12 uur bij de Indian Sisters te zijn!!
Had je gedacht. De kerkdienst duurde 3 uur en om 10 uur stonden we weer buiten. Het was al met al een mooie dienst in het Chichewa, geen woord van verstaan. De dienst duurde maar 1 ½ uur maar de uitleg van de collectes was zeer lang. Normaal gesproken ga je met een zakje langs, maar hier stonden vooraan bij het altaar 10 mensen met kistjes, je kon kiezen in wel kistje je het geld deponeerde, het is ons niet precies bekend waar elk kistje voor was, maar wij hebben een willekeurig kistje voorzien van ons geld. Na deze tien verschenen er weer tien mensen met kistjes en dat ging nog eens 8 keer. Dan denk je dat het klaar is, maar dan verschijnt er een meneer en die gaat kistje voor kistje vertellen wat de opbrengst was. Nou dat was me toch een lang verhaal. Maar er kwam gelukkig na een uur een einde aan. Wij weer terug naar ons huisje en even bijkomen van deze lange kerkdienst.

Om 12 uur gingen we op bezoek bij de Indian Sisters om koffie te drinken en te eten. Het was weer een uitgebreide maaltijd met Noedels, kip en pittige groente. Gelukkig niet te pittig, want we hebben weer genoten.

Maandag 20 april 2014.

Het is vandaag de dag des oordeels. We hebben overleg met de plv. Bisschop, Father Chitjonje, Father Pinji en Father Chimchenga over de eigendomsrechten van de reeds door ons bekeken en goed bevonden bouwplaats. Dit is niet de bouwplaats die Dominic en Eline, bij hun vorige bezoek, hadden uitgezocht. De rechtszaak die over de eigendomsrechten van deze plek loopt kan nog maanden duren. Ongeveer 50 meter verder van deze plek hebben we een bouwplaats gevonden. Deze plek is 19 meter breed en ongeveer 120 meter lang. Groot genoeg voor een bakkerij en een huis. De bakkerij is 12 x 10 meter en het huis 10 x 8 meter. Dus dat wordt nog een groot zwembad voor Dominic, Eline en Remy.
Het overleg was gelukkig positief. De bouwplaats is zeker weten van de parochie en kan door ons gebruikt worden om de bakkerij en het huis op te bouwen.
Voor de zekerheid hebben we gevraagd of er een contract opgesteld kan worden voor het gebruik van de grond voor tenminste 10 jaar. Dit gaat gebeuren. Zodra wij uitsluitsel hebben welke aannemer voor ons gaat werken kan de bouw beginnen. Waarschijnlijk nog voordat wij teruggaan naar Nederland kunnen we de eerste steen leggen.
Op dit moment staat er nog mais op, maar we kunnen de eigenaar van het mais schadeloos stellen met een mooie vergoeding.
Hij blij, wij blij.
Na nog een rondje bouwplaatsen, deze keer te voet, gingen we met z’n allen heerlijk lunchen.
Dominic en Wouter hebben vanmiddag boodschappen gedaan en Henk heeft de taak opzich genomen om dit reisverslag uit te typen, zodat het vanavond eindelijk op Facebook geplaatst kon worden.

Het vervolg van onze reis zetten we natuurlijk zo snel mogelijk weer op Facebook. Dit kan echter alleen als het internet meewerkt.

Groeten vanuit een mooi en soms warm Bembeke, Malawi, van Dominic, Wouter en Henk.

error: Content is protected !!