Reisverslag 1 – Malawi 18 t/m 25 april 2016

foto

Vertrek

18 april 2016.
Het was 9.00 uur en ik stond met twee volle koffers, van elk 23 kilo, en een rugzak te wachten op Hilde. Zij zou mij wegbrengen met de auto naar de trein. Aangekomen op het station stonden daar Mark, Floris en Stassja ook om mij uit te zwaaien.
Om precies 9.46 uur vertrok de trein naar Schiphol. Ik ben vroeg vertrokken omdat ik dan op Schiphol rustig mijn koffers kon inleveren. Ik zou vertrekken om 15.55 uur naar Heathrow, Londen met British Airways en daar overstappen, na ongeveer 3 uur wachttijd, op het vliegtuig van South Africa Airlines naar Johannesburg. Het was nog even zoeken naar de incheckbalie van SSA, je kunt nl niet online inchecken bij SSA.
Alles ging goed en om 19.00 uur vertrok het vliegtuig naar Johannesburg, Zuid Afrika. De reis verliep voorspoedig en we landden dan ook een paar minuten eerder dan was gezegd. Hier moest ik 2 uur wachten op het vliegtuig naar Lilongwe, Malawi.
Deze vertrok ook op tijd, wat ook wel eens anders verloopt, en het vliegtuig landde op 19 april 2016 om 12.20 uur op het vliegveld van Lilongwe. Daar zag ik ze al staan, Eline, Dominic en Remy. Er werd uitbundig gezwaaid. Het vliegveld is niet zo groot dus je ziet de mensen al staan vanuit je vliegtuig. Eerst even een visum aanschaffen, koffers ophalen en zonder problemen, met twee meegesmokkelde flessen Berenburger, de douane door. Daar stonden ze op mij te wachten. Eerst even een dikke omhelzing en een paar meegebrachte knuffels, van de oma’s, zochten we de auto op. We reden naar Lilongwe, waar we eerst een afspraak hadden met Steve, de man die ons een generator zou verkopen. Samen met deze Steve hebben we de generator bekeken en we besloten om deze maar aan te schaffen. Na nog wat boodschappen gedaan te hebben vertrokken we naar Bembeke. Daar aangekomen
hebben we eerst de bakkerij en het huis bekeken en natuurlijk was ik moe van de reis, dus om 20.00 uur op bed.

20 april.

Eerst een gesprek met de mensen van de Trust, David Kalarani en Hasting Zgambo. Zij zijn de eerste twee leden van de nieuw op te richten trust. Hierna maar eens een inspectie rondje door de bakkerij. Er moest nog veel gebeuren. Een lijst gemaakt van de benodigde materialen en om 10 uur op weg naar Dedza om de inkopen te doen. Misschien weten jullie het nog, maar voor de nieuwe lezers, Dedza is de hoofdstad van het district Dedza, waar Bembeke onder valt, op ongeveer 23 km van Bembeke. Eerst weer over de Bembeke Highway, de beroemde hobbelweg met meer gaten dan vlakke stukken. Een vierwiel aandrijving is echt noodzakelijk en ik zou met mijn Ford C-max niet over deze weg willen rijden. Soms zit je met je hoofd tegen het dak aan. Maar alles goed en wel, na een half uur rijden zijn we aangekomen in Dedza. De bank opgezocht en geld gewisseld. Inkopen gedaan bij de plaatselijke “Hornbach”. Niet alles voorradig, dan maar naar de concurrent, ook niet alles voorradig. Komt wel een andere keer als we naar Lilongwe gaan. Het doen van boodschappen neemt vaak veel tijd in beslag. Het is niet zo als bij Hornbach, elektrisch in gangpad 10, water attributen in gangpad 20. Nee hier liggen de zekeringen tussen de rijst en de bedrading  tussen de ijzeren buizen en in de knoop. Zakken vol met allerlei klein spul door elkaar heen. Het is uiteindelijk na een paar uur de materialen in de auto te leggen. Terug, na 4 uur, in Bembeke hebben we eerst maar eens een to do lijst gemaakt en gekeken welke werkzaamheden door een plaatselijke timmerman gedaan konden worden. Ik ben begonnen met het bijna opnieuw aanleggen van de elektrische installatie. Het zag er niet uit.
Dat hier nog geen kortsluiting of brand is ontstaan komt omdat er nog geen spanning op de meterkast stond. Gelukkig maar, wat een rommelzootje. Ik zou de aansluitingen maken voor de ovens en andere apparatuur. Het is me gelukt de meterkast te verbeteren. Bijna de hele dag mee bezig geweest. Morgen maar weer verder met de bedrading. Het licht werkt nog niet in de bakkerij en het is hier ’s avonds om 18.00 uur binnen een half uur pikkedonker. ’s Avonds nog even wat gekletst en weer vroeg op bed.

21 april.
Donderdags hadden we een afspraak met 2 van de sollicitanten voor het management van de bakkerij. De keuze zal volgende week gemaakt worden. Eerst maar eens een noodverbinding aangelegd tussen het huis, waar wel elektriciteit is, naar de bakkerij. Hebben we in ieder geval elektriciteit in de bakkerij om te kunnen werken. Verder met het aanleggen van de bedrading van de elektrische installatie. Het neemt veel tijd in beslag want alles werkt hier anders dan in Nederland.
Kandodo, de constructor, kwam langs en vertelde mij dat de bedrading die we wilden gebruiken veel te dun was voor het aansluiten van ovens. Ok, hij moet het weten, Malawien way, wat een puinhoop. Weer naar Dedza om andere bedrading te kopen. Hebben ze niet. Nergens te krijgen in Dedza, moet u in Lilongwe zijn. Gelukkig dat we de volgende dag naar Lilongwe zouden gaan. Lampen zijn er gelukkig wel. Ja dat denk je maar, twee konden we krijgen meer hadden ze niet. En u snapt het natuurlijk al, Lilongwe. Het was al weer laat geworden toen we terug waren in Bembeke. Met twee lampen kun je niet veel beginnen, het was nog steeds donker in de bakkerij. Verder was er een nieuw probleem ontstaan, in de woning vloog constant de beveiliging er uit. Wat was er nu weer loos. Zoeken we later wel uit. Het was al weer tijd om op bed te gaan.

22 april
Met een lange lijst van hout en andere materialen weer naar Dedza gereden. We hadden met Kandodo afgesproken dat hij de lange houten planken en balken en de andere grote materialen zou vervoeren op zijn vrachtauto voor de prijs van 1 tafel en 4 stoelen. Aangekomen in Dedza op zoek naar mooie planken van een lengte die bijna niet te vinden was. Langs de weg in Dedza staan allemaal kraampjes waar ze hout verkopen, na veel zoeken en meten kwamen we bij drie verschillende kramen uit om het benodigde hout te kopen. Het hout was nodig om een zolder te maken in de bakkerij, om een omheining te maken voor de generator en om een afscherming te maken om de elektriciteits kasten. Verder hadden we nog golfplaten nodig voor het dak boven de generator. Al met al waren we uren zoet en konden we nog weinig doen in de bakkerij. Het was niet zo’n probleem, de benodigde bedrading hadden we toch nog niet. Na nog wat dingen te hebben besproken en uitgemeten kwam weer het probleem met de zekering in huis aan de orde. Wel twintig keer moesten we de schakelaar opnieuw inschakelen. De zekeringkast in huis ziet er ook echt Malawiaans uit. Uiteindelijk maar weer naar bed gegaan, morgen gaan we naar Lilongwe en blijven daar twee dagen.

23 april
Zoals gezegd, we gaan naar Lilongwe. Op tijd vertrokken, want we moeten nieuwe bedrading kopen en nog wat meer materialen die in Dedza niet te krijgen zijn.
Naar een groter doe het zelf zaak waar we een paar dingen konden krijgen. Iets meer een Hornbach, maar nog niet alles wat nodig is.
Iemand vertelde ons dat er een elektra zaak niet ver van de doe het zelf zaak was en wij zijn om 11 uur ter plekke. Hier konden we gelukkig alle materialen krijgen. Maar zoals we wel gewend zijn, er moesten toch nog een aantal dingen uit een ander filiaal komen. Het was ondertussen 12 uur en de spullen zouden er binne een kwartier zijn. Dus wachten. 13.15 uur daar kwam de auto aan met de materialen.
Ondertussen was Dominic heen en weer gereden om Eline en Remy alvast naar het hotel te brengen waar we zouden overnachten. Dominic en ik hadden ondertussen ook wel zin in wat eten en na ontvangst van de materialen zijn we vertrokken naar de enige KFC in Malawi gereden, gelukkig was die in Lilongwe, niet ver rijden.

We gingen naar Lilongwe omdat we uitgenodigd waren voor het vieren van Koningsdag bij de Honorair Consul van Nederland. Een Nederlands feestje van 15 – 17 uur. Eerst maar even langs het hotel om te douchen en om te kleden. Gelukkig was een rokkostuum niet nodig. Het was een ongedwongen party met allemaal Nederlanders die werken of vrijwilligerswerk verrichten in Malawi. Het was een erg gezellig feestje met de gebruikelijke Nederlandse hapjes, bitterbalen, frikandellen, kaas en worst.. Na ongeveer een uur hield Bouke Bijl, de Honorair Consul, een toespraak en werd het volkslied gezongen. Het feest werd op deze zaterdag gehouden omdat er in Malawi geen vrije dag is op Koningsdag. We hebben met diverse mensen van andere projecten in Malawi gesproken en gaan volgende week bij een project langs om te kijken naar een waterput op zonne-energie. Dit ligt op weg naar het meer van Malawi waar we dan ook gelijk even gaan kijken. Het werd toch nog 19.00 uur voordat we vertrokken naar het enige Italiaanse restaurant in Lilongwe. Heerlijk gegeten. Wij konden dit allemaal doen omdat er een gift was binnen gekomen voor mijn reis naar Malawi, om er iets leuks van te doen. Na het eten zijn we naar het hotel gegaan. Het was een leuke dag.

24 april.
Omdat er in Lilongwe “grotere” supermarkten zijn hebben we gelijk maar inkopen gedaan. Om 9 uur hadden we een afspraak met Steven, de man van de generator, omdat we nog diverse vragen hadden over het plaatsen van deze generator. We hebben afgesproken dat hij dinsdag a.s. langs komt in Bembeke om de situatie te bekijken. De terugreis verliep goed en na 2 uur rijden stonden we weer in Bembeke.
Gelijk aan de slag met de nieuwe materialen.

 

foto 2

Doorgebrand kroonsteentje

25 april.

Na een afspraak gemaakt te hebben met Father Chimchenga, de penningmeester van de katholieke kerk in Dedza, gingen Eline en ik op bezoek bij Father Pinji, de priester van Bembeke Parish. Het was leuk om hem weer te zien, ook van zijn kant want er volgde een stevige omhelzing. Een aardige man die het hart op de goede plaats heeft. Hij is heel betrokken bij ons project en werkt op alle manieren mee.
Hierna ben

ik weer verder gegaan met het aanleggen van de bekabeling.
Het moest klaar want de volgende dag komt de “timmerman” langs om de ombouw om de elektriciteitskasten te bouwen.
De dag was weer voorbij..

26 april.
De “timmerman” Francis kwam met een maatje langs om de ombouw te maken. Na lang uitleggen begreep hij ongeveer wat hij moest doen. Omdat Dominic ziek was geworden, waarschijnlijk een griepje opgelopen, moest ik dat uitleggen in gebrekkig Engels, maar de “timmerman” knikte steeds maar ja, hij begreep het. Je snapt het natuurlijk al wel, hij snapte er geen snars van en na het tekenen van een ontwerp knikte hij weer ja, hij begreep het. Ik heb niet veel kunnen doen, om de 10 minuten moest ik een timmerman uitleggen hoe hij een gat moest boren of een plank aan de muur moest bevestigen. Het is uiteindelijk gelukt. De ombouw was klaar. Ik had het beter zelf kunnen doen, maar voor Malawiaanse begrippen is het mooi en voor dat bedrag wat hij ervoor vraagt, 4000 kwatcha, ongeveer € 5, voor een hele dag met twee man.

foto 1

Zekeringskast huis

Omdat de zekeringen in huis er nog steeds uit knalden heb ik maar eens de zekering kast onderzocht
Eerst maar eens een nieuwe hoofdschakelaar met aardlek beveiliging geplaatst. Hij zat er nog niet in of de hele boel begon te roken en te stinken naar verbrand rubber. De oorzaak van het geheel was, even voor de technische mensen onder ons, dat de nul draden op een kroonsteentje waren samengekoppeld, deze was weer met een schroef bevestigd aan de metalen kast en je raad het al, de aarde zat ook vast aan deze metalen kast. We hadden al een paar dagen eerder wat verbrand plastic geroken, maar niet bij stil gestaan wat dat was.
Er is veel elektrische apparatuur in huis. Alles is op elektra, want gas is er niet. Direct maar uitschakelen en een tijdelijke oplossing gemaakt. De kast moest helemaal veranderd wo

rden en we hadden daarvoor geen materiaal in huis.
Doordat de zekeringen constant sprongen was er in de bakkerij geen elektriciteit en alle gaten in de muren moesten met een ouderwetse handboor geboord worden, dat gaat niet zo snel, maar het ging. De dag ging snel voorbij.

 

foto

Generator huisje

 

 

27 april.
Dominic was redelijk opgeknapt en we zijn begonnen met het maken van de omheining van de generator.
We hadden gelukkig weer normaal stroom en het ging goed. De timmerman zou vandaag ook weer langskomen om een zolder te maken in de bakkerij. Deze is nodig om wat meer opslagruimte te hebben. Dat ging weer net zoals gisteren, om de 10 minuten uitleg geven over wat je het beste kunt doen. Het is uiteindelijk weer gelukt op de Malawiaanse manier. Omdat de zekeringkast in huis verbeterd moest worden zijn we weer naar Dedza gereden om de benodigde materialen te kopen, verder zouden we nog een keer eten bij een restaurant in Dedza. Het eten was heerlijk.
We hebben genoten en na een terugreis in het pikkedonker over de “Bembeke Highway” kon ik weer verder met het typen van dit eerste deel van mijn verslag. Het weer in Bembeke is lekker, niet te warm en niet te koud. Het is hier tenslotte winter. Gelukkig een andere winter dan in Nederland. We hoorden via whatsapp dat de weersomstandigheden in Nederland bar en boos zijn.
Ik heb hier geprobeerd mijn eerste anderhalve week in Bembeke zo goed mogelijk te vertellen. Het volgende deel komt over ongeveer een week uit.

foto 3

Het donker

 

Groetjes vanuit het heerlijke Malawi
Henk Rutgers.

Ps. De ovens en de andere machines zijn besteld en we verwachten ze binnen twee weken vanaf gisteren. Het kan zijn dat ik ze nog kan ontvangen en in werking kan zien. Misschien kan ik het eerste Bem-Bakery broodje meenemen naar Nederland.  Het is het precies een jaar geleden dat de eerste steen is gelegd en als de ovens toch op 1 mei arriveren is het precies een jaar later dat de bakkerij kan starten. Volgens de mensen die wij hebben gesproken, Malawianen en Nederlanders, is het een wonder dat het allemaal zo snel gaat. Sommige projecten moesten twee jaar wachten op een elektra aansluiting. Afwachten dus.