28 april
Vandaag hebben we bericht gekregen van Southern Bakery uit Zuid-Afrika, de leverancier van de ovens en andere machines, dat de machines pas vanaf vandaag binnen twee weken worden geleverd. Het is jammer maar ik zal ze niet meer kunnen aansluiten en zien werken. We hebben ons er bij neergelegd, het kan niet anders. Een kleine teleurstelling, omdat ik toch ook hier heen was gegaan met het idee dat we precies een jaar na het leggen van de eerste steen, 1 mei 2015, de bakkerij in werking zouden stellen. Het zal echter pas gebeuren als ik al weer terug ben in Nederland.DSC_3436
Ik heb wel de elektrische aansluiting klaargemaakt en heb Dominic een kleine cursus gegeven over “hoe sluit ik de machines en verlichting aan”. DSC_3554Dit gaat helemaal goed komen. Hierna zal de meter geplaatst worden en zal de bakkerij gaan werken.
We hebben de hele dag gewerkt aan het generator huisje. De eerste wanden hebben we vandaag geplaatst. Morgen maar weer verder. Het was alweer vroeg donker.

DSC_3458

29 april
Een bakkerij kan echter niet draaien zonder een manager en bakkers. De managers hebben we vandaag aangenomen en deze zullen met ingang van 17 mei gaan beginnen. Hun eerste taak is het aannemen van medewerkers.DSC_3462
Er moest nog meer gedaan worden vandaag. Het generator huisje moest nog worden afgemaakt.
Dominic en ik hebben daar de hele dag verder aan gewerkt. De overige wanden werden geplaatst en het dak, van golfplaten, moest er nog op. Halverwege het werk aan het dak, Dominic stond op de palen, zakte het hele dak in. We hadden gisteren al een begin gemaakt met de dak constructie en deze met  1 simpel schroefje vastgezet. Helemaal vergeten om deze goed vast te zetten vanmorgen en Dominic lag binnen no time op de grond, met balken en al. DSC_3471

Het was hilarisch om te zien. Gelukkig geen beschadigen aan mens en dak, maar we moesten wel weer met plaat 1 beginnen om ze een beetje te fatsoeneren. Al met al, aan het eind van de dag was het huisje klaar. A.s. dinsdag of woensdag wordt de generator geplaatst.  Het was een lange dag en we hadden een voldaan gevoel. Ondertussen heeft Eline het kantoor voorzien van een “bureau” een oude deur werd gepakt en voorzien van ondersteuningen aan de muur. Het ziet goed en netjes uit. Zelfs nog waterpas en dat zie je hier niet zoveel. DSC_3557Ik heb nog geen muurtje o.i.d. gezien die waterpas is. Alles wat we zelf doen is gelukkig wel waterpas en dat kun je zien. Morgen gaan we naar het meer. Even er tussen uit. We komen zondag weer. En dan gaan we verder met de werkzaamheden die er nog moeten gebeuren, zoals een trap maken, deuren voorzien van sluitwerk, e.d. Er is nog genoeg te doen.

30 april
Na een reis van ongeveer twee uur kwamen we bij het meer aan. We hadden een hotelletje geboekt in Salima. We waren nieuwsgierig en zijn direct doorgereden naar het hotel. Het lag aan het strand en na een drankje kamers bekeken. Het was evenDSC_3496 slikken, maar voor 1 nachtje zag het er goed uit. Het was een backpackers lodge. Na de lunch hebben we een wandeling over het strand gemaakt en na een klauter partij over de rotsen kwamen we tot de ontdekking dat we terug moesten. De spleet waar we over heen moesten was te breed. Weer terug bij het hotel hebben we besloten om toch maar ergens anders te eten, want het was erg lawaaierig bij het hotel.
Na het eten een heel lang gesprek gehad met een vrouw uit Zuid-Afrika.
Naar bed en toen kwam het probleem: De ramen konden niet dicht, de klamboe was veel te klein en het bed was eigenlijk, ondanks dat het een twee persoonsbed was, te klein om lekker lang uit te liggen. Het werd dus een slechte nacht. Om drie uur werd ik wakker van ontzettend veel lawaai buiten. Het hotel stond naast een visafslag en de vissers, die ’s nachts gingen vissen, kwamen terug met hun vangst en het is de gewoonte dat de verkoop van de gevangen vis dan ook gelijk begon. Een herrie van je welste. Van slapen kwam niet veel terecht. Ik ging uit bed en ontdekte dat er ook geen stroom was. Dus in het donker zitten wachten tot ik eindelijk weer een beetje kon slapen. Ik had ondertussen ook visite op mijn kamer gekregen. Onuitgenodigd kwamen ze onder de deur gekropen. Het leken wel torren, maar volgens mij waren het kakkerlakken. Gezellig.

1 mei
We zijn direct na het opstaan, allemaal moe van de slechte nachtrust, met de meeste spoed vertrokken. Het was een kort weekend, wel gezellig, maar niet uitgerust. Na weer twee uur rijden kwamen we in Bembeke aan. Eerst maar even bijgeslapen en na de lunch maar weer een paar kleine klusjes gedaan. Het was aan het meer erg warm, maar gelukkig was het in Bembeke stukken koeler.
Weinig te vertellen verder. Morgen gaan we verder met het maken van stelling kasten en verlichting aanbrengen in het generator huisje.

2, 3 en 4 mei
Ik vertel deze drie dagen in één keer omdat we deze dagen met dezelfde dingen bezig geweest zijn.
Op stap naar Dedza om nog meer materialen te kopen voor het maken van stellingkasten. Terug in Bembeke direct aan de slag.

DSC_3400

De verlichting moest nog aangelegd worden in het generatorhuisje en in de watertoren. Dit was niet zo eenvoudig, de buizen moesten door de muur van de bakkerij en de muur van de watertoren. Volgens mij was de aannemer bang dat de watertoren in zou zakken, want de muur is 40 cm dik.  Een fatsoenlijke boor hebben we niet dus met beitel en hamer van twee kanten een gat maken. En maar hopen dat het uitkwam. Alles loopt hier scheef en dat was te merken, het gat is extra groot geworden, we zaten er, ondanks het vaker meten, 2 cm naast. Hebben we, dankzij de zachte stenen ook weer opgelost. Al met al zijn we twee uur bezig geweest om 1 gat te maken. De andere ging wat sneller, 1 ½ uur, want deze was niet zo dik. Zo zie je maar, we willen wel snel, maar dat lukt niet altijd. Kijken of het werkt, nou we zijn er een hele poos mee bezig geweest, ze deden het nl niet. Alle elektrische materialen zijn van Chinese afkomst. Verschrikkelijk. Schroeven die afbreken, fittingen die niet passen. Maar uiteindelijk was het zover. Ze deden het.

DSC_3541
Verder zijn we bezig geweest met het maken van stellingkasten in de opslagruimte. Eén voor meelopslag en één voor gist etc. Het is ons aardig gelukt. Planken zijn hier ook niet zoals bij Hornbach. Elke plank is verschillend, het zijn geen mooie geschaafde en rechte planken. Als je op de houtmarkt vraagt om een aantal planken van 10 cm breed en 2,5 cm dik, dan variëren ze van 9 tot 12 cm breedte en van 2 tot soms wel 4 cm dikte. Eline heeft de stellingkasten geverfd. Na een inspectie ronde door de bakkerij hebben we geconstateerd dat er veel werk is verricht in de afgelopen twee weken.

5 mei
Vandaag hebben we nog een tafel in elkaar gezet en de hele bakkerij opgeruimd. DSC_3577Dat was een heel karwei, maar het ziet er nu erg netjes uit. Het kan zijn dat de ovens dit weekend worden gebracht en dan moet er wel ruimte zijn om ze neer te zetten.
Omdat we vandaag niet zo veel meer te doen hadden en uit eten zouden gaan hebben we lekker geluierd. Dat was ook wel eens lekker zo’n laatste dag. We hebben nog wat klassenfoto’s gemaakt van Remy’s klas en na een lekker middagdutje zijn we naar de Pottery gegaan om daar te eten. Dit moet altijd optijd want het wordt erg snel donker en om dan over de zandweg naar Bembeke te rijden is niet zo prettig. Overdag al een hobbelige en ’s avonds als het pikkedonker is zie je de gaten helemaal niet meer. Het was een heerlijke maaltijd. Nu even het laatste verhaal af maken en dan weer op bed. Morgen is het vroeg dag omdat we op tijd in Lilongwe moeten zijn voor mijn terugreis.

Afsluiting.
Ik ben blij dat ik hier naar toe ben gegaan. Dominic en Eline doen heel veel goede dingen, maar wat ik heb gedaan hadden ze zelf niet kunnen doen. Ze zijn beide niet op de hoogte van elektra aansluitingen en het leggen van installaties.
De dagen gingen snel voorbij.
Het was erg gezellig met Dominic, Eline en natuurlijk Remy.
Ik kan concluderen dat je hier in Malawi niets kan doen op de Nederlandse manier.
Een uur in Nederland is hier snel 2 à 3 uur. Je wilt graag snel alles regelen, oplossen of maken. Vergeet het maar. Een hokje om de generator maken in Malawi kost 3 dagen. In Nederland duurt zoiets een dag, hooguit een halve dag meer, maar dan staat er ook een waterpas opgebouwd huisje.
Geen plank is recht of mooi geschaafd. Geen handige elektrische boormachine, is er wel, maar dan heb je geen stroom. Met een handboor door een 40 cm dikke muur is geen kattenpis.
Een afspraak maken gaat ook niet erg makkelijk. Heb je wel één gemaakt, dan komen ze rustig een paar uur later of helemaal niet.
Ik wil echter niet te negatief overkomen, maar als je thuis in Nederland bent kun je niet begrijpen hoe het in Malawi echt gaat. Je moet geduld hebben, een heleboel, en uiteindelijk komt het allemaal goed. Vandaar dat ik ook hier met heel veel plezier aan het werk ben geweest.
Bedankt voor het lezen van mijn verhalen.
Henk Rutgers.